09-02-05

Accidentje

Afgelopen zondag reed ik met mijn vriendin naar zee om er eens een dagje tussenuit te zijn. Bij de afrit Veurne stond ik aan een licht te wachten, toen ik plots een dof knalletje hoorde en een schok door me heen voelde gaan.

Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel en zag een jong dametje verschrikt haar handen om haar mond slaan. Wachtte even om te kijken of ze zou uitstappen, maar ze bleef zitten. Ben dan zelf uitgestapt om de schade op te meten. Die viel gelukkig nog redelijk mee: de bumper achteraan is middendoor en hij is ook naar voor geschoven, want aan de zijkanten is hij losgescheurd. Voorlopig hangt hij er nog aan, maar ik heb geen idee voor hoe lang dat nog zal zijn. Mevrouw zelf kwam meteen af: "Je suis désolée". Allez hop ... mijn talenkennis werd weer eens onderhouden. Bleek dat ze was afgeleid door haar huilende peuter en me daardoor langs achter aanreed.

Omdat geen van beiden nog beschikte over een Europees aanrijdingsformulier hebben we nog even staan wachten op een nonkel van mevrouw, die een formulier meebracht en even geholpen heeft bij het vertalen ervan. Onze dag hebben we verder zonder zorgen doorgebracht: er waren geen gewonden dus het is niet meteen iets om je druk over te maken. Volgens de verzekeringsagent zou ik binnen een dag of 10 het geld al kunnen hebben om de bumper te laten herstellen (of eerder vervangen, denk ik). We zien wel.

08:14 Gepost door Karel Brits | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Nog een geluk maar botsen op zich vind ik wel cool ze, dat zorgt altijd voor nen adrenalinerush

Gepost door: Dafke | 09-02-05

De commentaren zijn gesloten.