22-10-04

Eerste werkdagen voor Oxfam

Woensdag had ik mijn eerste werkdag voor Oxfam solidariteit in Antwerpen.
De doelstelling die aan ons wordt opgelegd is dat we per dag gemiddeld zo'n 6 personen kunnen overtuigen om Oxfam solidariteit te steunen. De doelstelling werd woensdag in Antwerpen niet gehaald. De helft van de passanten in de Hoogstraat waren Nederlanders (die waren het meest geïnteresseerd, maar die kunnen niets geven omdat ze niet in België wonen), verder hadden we nog een grote hoeveelheid Britten en Duitsers, en de overige mensen waren Antwerpenaren.

De Antwerpenaren zijn over het algemeen nogal moeilijk te overtuigen. Geen enkele van de medewerkers haalde zijn zes donateurs (of solidarity partners, zoals dat bij Oxfam heet, ik hou het meestal op solidariteitspartners, dat klinkt net iets mooier in het Nederlands). Ik klokte afgelopen woensdag uiteindelijk af op 3 personen, waarvan ik eentje in de voormiddag had kunnen strikken en twee in de namiddag. Een mager resultaat waardoor ik wat aan mezelf ging twijfelen.

Vandaag stonden we in Leuven, in de Diestsestraat. In de voormiddag had ik 0,0 resultaat. Maar ik had wel al een paar leuke gesprekjes gehad en dat deed me wel deugd. In Antwerpen was het moeilijker om mensen staande te houden om met je te praten. In de namiddag heb ik dan wel mijn inhaalbeweging gemaakt: de eerste klant kreeg ik op een presenteerblaadje, dankzij mijn collega die twee mensen tegelijk had warm gemaakt en één van hen naar mij toezond. Van dan af ging het bijzonder snel. Ik heb de kaap van 6 inschrijvingen gehaald vandaag en dat voelt wel fijn.

Je krijgt wel veel verschillende excuses te horen als je zo op straat staat om geld te vragen. De meest gehoorde is: "geen tijd" of "geen geld", maar de leukste excuses zijn de meest eerlijke, vind ik. Hieronder volgt een greep van de dingen die me het meest lieten lachen:

  • "we hebben geen tijd, we moeten winkelen"
  • "sorry jong, ik heb geen goesting om naar u te luisteren"
  • "ik heb nu geen goesting, weet niet hoe het komt, misschien door het weer. De volgende keer misschien."
  • "ge moogt me wel iets vragen, maar als het is om geld te storten, dan doe ik niet mee"

    Morgen sta ik weer in Antwerpen. Als het weer een beetje meezit, zou ik op de Groenplaats te vinden zijn. Mensen die niet willen dat ik hen aanklamp om Oxfam solidariteit te steunen (wat ik helemaal niet zou kunnen begrijpen), die weten waar ze morgen niet moeten langskomen, degenen die nog spitsvondige excuses hebben, die mogen me steeds wat aan het lachen komen brengen (een lach kan deugd doen als je werkt), en degenen die me wat willen helpen: ik ben de jongen met de blonde krulletjes. ;-)

  • 20:47 Gepost door Karel Brits | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

    Commentaren

    :-) lol@ "sorry jong ik heb geen goesting om naar u te luisteren" :)
    ik zeg meestal: "sorry ik moet naar de les" of "sorry ik moet mijn bus halen" :p
    Het eerste is nooit waar (heb altijd tijd genoeg), het tweede soms :)

    Gepost door: Kaatje | 23-10-04

    . Als ge nu een dagje eerder in Leuven had gestaan, dan was ik daar gepasseerd :-)
    Nog veel succes ermee!

    Gepost door: Twinkeltje | 23-10-04

    :-D Als ik ergens naar toe moet ben ik ook niet graag opgehouden met allerhande acties. Ik zeg dan meestal "Ik ben al lid", waarop onlangs iemand snel terug repliceerde "jamaar, ja kan hier geen lid zijn". Dan heb ik hem ook zijn paar minuten uitleg gegund. ;-) Maar goeie moed voor de volgende zes. Nu weet 'k hoe je eruit ziet en jij weet nu wat ik meestal zeg, dus als je ooit in Brussel komt is het meteen raak.
    ;-)

    Gepost door: Dave | 24-10-04

    De commentaren zijn gesloten.